Eyrún, Jobbi, Ásdís og Birkir

Bilaður heimasími

Í fyrradag var ég að spjalla við tengdamömmu þegar heimasíminn "dó" skyndilega, eða hún heyrði áfram í mér en ég heyrði ekkert. Ég skellti á og prófaði að hringja aftur, en þá heyrði ég heldur ekki símann hringja en sá á skjánum að það var búið að svara en áfram heyrði ég ekkert. Prófa að setja símann í hleðslu og stuttu seinna hringir síminn. Ég alsæl að síminn sé aftur hrokkinn í gang og svara. Það var e-r að spyrja hvort við vildum tala við tryggingarráðgjafa og þar sem Jobbi var akkúrat búinn að vera að skoða tryggingarnar dagana á undan sagði ég henni að hún skyldi frekar tala við manninn minn og gekk með símann til hans. Á leiðinni þangað "dó" síminn aftur... en þá vissi ég að hún gæti heyrt í mér eftir tilraunirnar skömmu áður þ.a. ég segi við hana að síminn sé e-ð bilaður og ég geti því miður ekkert heyrt í henni og verði að skella á... sem var ALVEG DAGSATT. Um leið og ég skelli á hugsa ég með mér að hún hljóti að halda að þetta sé VERSTA afsökun EVER til að losna við sölufólk úr símanum...;)

Annars skelltum við hjúin okkur í bíó í gær... með stórum hluta Bóner hópsins á Hangover. Ætluðum í 9 bíó og voru forsprakkarnir mættir um hálftíma fyrir sýningu til að kaupa sér miða en neinei þá var UPPSELT! Enduðum því á sýningu kl. 22:20 og ótrúlegt en satt sofnaði ég ekkert, enda MEGA fyndin mynd. Var ekkert búin að heyra af myndinni þ.a. ég fór ekki með neinar væntingar sem er alltaf best.

20 vikna sónarinn búinn

Fyrir ca fjóru og hálfu ári síðan fórum við Jobbi í 19/20 vikna sónar þar sem mig langaði að fá að vita kynin en Jobba ekki. Í dag fórum við aftur í 19/20 vikna sónar og Jobba langaði að fá að vita kynið en ekki mig... Fengum því ekki að vita og engin hætta á að læknirinn kjafti óvart af sér seinna eins og gerðist með Birki í e-m af fjölmörgum sónurunum því við eigum ekki von á að fara neitt aftur í sónar á þessari meðgöngu. Ótrúlegur munur að fara í sónar með eitt barn þar sem vel gengur að mæla allt saman miðað við að vera í tvíburasónar. Við áttum tíma klukkan hálf 2 í dag og mættum ca 5 mínútur í hálf, vorum fljótlega kölluð inn og vorum komin aftur út 20 mínútur í tvö. Ég sem borgaði alveg fyrir klukkutíma í stöðumælinum;) Fengum þrjár krúttlegar myndir sem ég er búin að skanna inn... aldrei að vita nema þær fari í myndaalbúmið þegar ég verð búin að skanna inn restina af sónar myndunum sem við eigum.

Börnin eru voða mikið að spá í þessum stækkandi maga og litla barninu sem er inní. Um daginn spurði Ásdís hvort litla barnið hefði komið fljúgandi í vatnið (innsk. legvatnið) og til allrar hamingju fyrir mig snéri hún sér strax að e-u öðru og vildi ekki fá neitt svar. Í gær var hún svo að spá hvort litla barnið væri með kúta í vatninu og var mjög umhugað að litla barnið myndi ekki drukkna í vatninu... Birkir spurði mig í dag hvort maginn væri orðinn stór... ég svaraði að jú vissulega væri hann orðinn nokkuð stór. Þá kom næsta rökrétta spurning hvort litla barnið gæti þá komið út úr maganum;) Verður löng bið fram á haustið;)

Komin aftur heim og hið daglega líf bíður

Þrátt fyrir að litli drengurinn okkar grátbiðji okkur um að vera lengur í fríi, því hann vilji ekki fara aftur í leikskólann (sem honum finnst alltaf gaman í þegar hann er kominn) þá er komið að því að við fjölskyldan þurfum að fara aftur í vinnu og leikskóla. Reyndi að telja Birki trú um að það væri nú ekkert svo langt þangað til að hann færi aftur í frí og þá enn lengra en hann sér bara ekki mikið lengra en morgundaginn þ.a. e-ð frí sem er í júlí gæti bara allteins verið á næsta ári. Ég var svo líka að segja að þegar ég yrði hætt að vinna og litla barnið kæmi þá gæti ég oft sótt hann snemma og þá vildi hann auðvitað bara fá litla barnið út NÚNA!!!

Annars er drengurinn farinn að taka upp óþægilega marga takta frá okkur foreldrunum...:/ Í gær fórum við í sund, sem væri ekki til frásögur færandi nema fyrir það að í bílnum á leiðinni þá festi Jobbi beltið hans í "vitlausu" mótstykki (hann getur bara losað sig sjálfur úr öðru stykkinu en hitt snýr með takkann inn að stólnum og hann nær því ekki sjálfur að losa). Hann varð svo fjúkandi reiður og argaði og gargaði að þetta væri alveg ÓÞOLANDI!!!! Endurtók það nokkrum sinnum þ.a. við værum örugglega með það á hreinu að honum þætti þetta alls ekki líðandi og gjörsamlega ÓÞOLANDI;) Fékk alveg flashback af nokkrum atriðum þar sem ég var alveg að missa mig yfir e-u sem þau gerðu og mér fannst gjörsamlega óþolandi:/ Eins gott að passa sig enn betur í þessu vandmeðfarna uppeldi.

Nýgift og hamingjusöm:)

Þrátt fyrir að fjölskylda okkar héldi á ákveðnum tímapunkti að undirbúningurinn fyrir brúðkaupið myndi ekki hafast þá reddaðist allt saman á réttum tíma og daginn fyrir brúðkaup var bara nokkuð mikil rólegheit. Á brúðkaupsdaginn á meðan ég var í undirbúningnum mínum var Jobbi meira að segja bara heima að taka til. Allt heppnaðist eins og það átti að gera og krakkarnir krydduðu bara aðeins upp á athöfnina með því að fara í fýlu detta í tröppunum, vilja ekki labba inn kirkjugólfið og að passa svo upp á að kjóllinn kæmi ekki við gólfið á leiðinni út og halda frekar á slóðanum í einni klessu;) Maturinn hjá Kalla kokki klikkaði síðan ekki frekar en fyrri daginn og við vorum alsæl með daginn en líka dauðþreytt þegar við komum upp á hótelherbergi.

Við völdum að vera með lítið brúðkaup en samt vorum við hálfan sunnudaginn að opna allt gjafaflóðið! Takk kærlega fyrir okkur kæru vinir og fjölskylda! kossar og knús frá okkur!

Nýjar myndir

Það hefur stundum loðið við mig og mína að hlutir séu annað hvort í ökkla eða eyra. 4 afmælisbörn á 5 dögum... troða brúðkaupi á einn af þeim afmælisdögum og svo framvegis... Þess vegna er líka kannski bara týpískt við að koma annað hvort með engar eða bara allar myndir á netið... Núna er ég búin að setja inn allar myndir frá ágúst og út árið 2008. Hið sama má nú segja um bloggið mitt... ekkert gerist í 2 mánuði og svo núna 3 í dag!;)

Verðandi stóru systkini

Litlu börnin okkar eru alveg að verða stór! Þau verða nefnilega stór á morgun þegar þau verða fjögurra ára (að eigin sögn) og svo munu þau verða enn stærri þegar þau verða stóra systir og stóri bróðir í haust. Ásdís heldur því reyndar fram að hún sé orðin stóra systir og heldur að við getum bara látið sækja litla barnið núna...
Í gæsapartíinu fékk ég skrilljón gjafir, voru eins og jól og afmæli á sama degi;) Þar á meðal fékk ég 2 snuð í pakka og í morgun komust krakkarnir í þau og opnuðu kassann, klifruðu upp í efri skáp og fengu reyndar svo smá hjálp frá pabba sínum við að koma snuðunum í skál! Þar finnst þeim fínt að geyma þau þar til litla barnið getur notað þau (btw, snuð fyrir 4m+;))
Núna ligg ég uppí rúmi með tölvuna og Jobbi við hliðina á mér og var hann loksins að fá að finna fyrstu hreyfingarnar:)

Gott að eiga góða að:-)

Við Jobbi áttum ansi góðan dag á laugardaginn í sitthvoru lagi! Stelpurnar tóku mig og gerðu ógleymanlegan dag og mega sko eiga það að að hafa náð að gera miklu meira úr deginum en ég hefði nokkurn tímann ímyndað mér að væri hægt að gera með ólétta gæs. Jobbi og strákarnir þurftu ekkert að hafa áhyggjur af óléttu eða brjóstagjöf þ.a. strákadagurinn var ekki alveg jafn rólegur og hjá okkur stelpunum;)
Við fórum öll í lazer tag... ekki saman samt því við stelpurnar vorum alveg góðar eftir korters leik en strákarnir tóku aðeins betur á því í úti lazer tag. Enn og aftur var ólétta ekki að trufla hálfan hópinn hjá strákunum eins og hjá stelpunum;) Sú kasólétta stóð sig þvílíkt vel og var í 3ja sæti af 14!!

Þegar ég heyrði reglulega af Jobba og hvernig ástandið væri þá hló ég alltaf reglulega og hugsaði til hans að hann yrði eflaust hress í barnaafmælinu sem við vorum boðin í, í gær;) Skal þó tekið fram að hann var bara nokkuð hress og lítið sem ekkert slappur:)

Loksins, loksins komst síðan aftur upp

Jæja... e-ð gekk nú hægt að fá þessa síðu aftur upp. Jobbi þarf nefnilega að labba úr einu húsi í annað og það vita það nú væntanlega allir hvað það er erfitt;) Annars var ég nú heldur ekkert að ýta á eftir þessu. Aðallega þegar mér datt í hug að fara að ath með að setja myndir á netið sem mér fannst það vanta... en úr því að það var ekki hægt að setja neitt á netið, þá sleppti ég því bara... aldrei að vita nema ég fari að drífa í myndunum... Kannski ekki seinna vænna ef ég ætla e-n tímann að vinna upp þetta heila ár sem ég skulda;) Verður vonandi líka e-ð af nýjum myndum eftir næstu helgi... og svo á ég líka nokkrar "geimverumyndir" sem ég þyrfti að fara að skanna inn;)

Dagaruglingur

Við Jobbi vorum að ræða páskana þegar hann spyr mig hvenær pálmasunnudagur og fimmtudagurinn langi... nei djók föstudagurinn langi sé. Við hlægjum að hans mismæli og svo svara ég honum og segi að föstudagurinn langi sé næsta sunnudag!!! Greinilega ekki alveg í lagi með þessi tvö upp á fjallinu;)

Hor og skítur fyrir allan peninginn...

Fyrir rúmri viku hafði ég bara ekki fengið kvef ótrúlega lengi og ekkert orðið lasin bara heillengi. Sem var eiginlega bara merkilegt miðað við hvað ég var oft lasin í fyrra vetur. Á laugardaginn síðasta var ég búin að vera að drukkna úr kvefi í heila viku og var loksins að skána og ég hlakkaði bara til að verða betri og geta þá loksins kíkt á Berglindi og litlu snúlluna hennar... en neinei... á sunnudeginum fékk ég bara aftur kvef og er að drukkna eiginlega bara enn meira úr kvefi núna!!! Horið flæðir gjörsamlega um allir gáttir höfuðsins!! Komin með illt í tennurnar og þrýsting í kinnarnar... JAMMÍ!! Til að toppa þetta mætti svo herra hausverkur líka á svæðið og ákvað að gera mér lífið heldur leitt...

Kvart dagsins búið;)

Í síðustu viku fór Eyrún í smá vinnuferð til Osló. Þar sem ég er greinilega svo mikið 2007 þá fór ég bara út með kort en engan gjaldeyri... Visa kortinu mínu var hins vegar hafnað nánast alltaf og ég varð því bara að fara í hraðbanka og skipuleggja öll kaup fyrirfram svo ég ætti nú pening fyrir því sem ég var að fara að versla;) Reyndar var ekkert mikið verslað enda Osló dýr borg og ekki bætti gengi norsku krónunnar úr skák...

Risin upp frá endurteknum bloggdauða

Ekki í fyrsta skipti sem ég þarf að reyna að koma mér aftur í gang eftir langt hlé... eins og áður þá er alltaf erfiðara að byrja aftur eftir því sem lengra líður frá svo þetta verður að ákveðnum vítahring. Í janúar hafði ég auðvitað ENGAN tíma til að vera e-ð á netinu, var þá öllum stundum hérna uppí húsi þ.e. þegar ég var ekki í vinnunni. Það endaði náttlega á massívri þreytu þ.a. ég fór að dotta á rauðum ljósum og var orðin hrædd við að keyra á miðjum degi því ekki vildi ég sofna undir stýri. Gekk um eins og vofa í vinnunni og reyndi að gera gagn... Janúar leið og ótrúlegt en satt þá fluttum við inn á fyrirfram ákveðna deginum okkar, þ.e. síðasta degi janúar mánuði sem akkúrat var á laugardegi. Með ótrúlegri hjálp náðum við að flytja allt dótið okkar og ganga frá og þrífa hina íbúðina áður en við fórum að sofa á laugardagskvöldinu. Nú hafa vikurnar svo liðið í nýja húsinu okkar og við höfum það bara ótrúlega kósí í þessum 47fm sem litla íbúðin er. Það eina sem mér finnst vanta hérna er hurð fyrir baðið... ég á ennþá eftir að gera upp hurð sem er inní bílskúr og setja fyrir baðið.

Reisugilli

Í gær buðum við í afar óformlegt reisugilli og buðum upp á heitt súkkulaði og piparkökur. Það var ansi kalt á efri hæðinni þannig að heita súkkulaðið kom að góðum notum við að hlýja fólki;) Við vorum ótrúlega ánægð með að hafa drifið í þessu en þetta var frekar mikil skyndiákvörðun, var ákveðið í vikunni eftir að við fréttum að tengdó væru á leið í bæinn um helgina. Held að þetta hafi heppnast ágætlega hjá okkur, komu ansi margir þó maður geti auðvitað ekki ætlast til fullkominnar mætingar þegar maður býður með email rétt fyrir fjögur á föstudegi;)

Slökkviliðsaðgerðir

Í nokkurn tíma erum við búin að eiga hálf klikkaðan örbylgjuofn og alltaf haft hann í gjörgæslu á meðan hann er í notkun. Núna erum við mæðgurnar heima því Ásdísi fannst e-ð sniðugt að fá hita og svo ákvað hún að það væri líka sniðugt að setja örbylgjuofninn af stað á grilli. Ég slökkti að sjálfsögðu bara á ofninum og hélt áfram að spjalla í símann. Svo skil ég ekkert í lyktinni sem ég finn, athuga hvort hún hafi líka tekið upp á því að kveikja á eldavélinni en svo var nú ekki. Þegar brunalyktin eykst bara tek ég eftir því að það er farið að rjúka upp úr ofninum! Ég skelli því á tengdamömmu með þeim orðum að það sé kviknað í ofninum! Hentist út á stétt með ofninn og inn kemur hann ekki aftur! Við erum því bara orðið gamaldags kreppufólk sem á ekki einu sinni örbylgjuofn;)

Karl eða kona...

Fyrir rúmum 5 árum síðan (shit hvað tíminn líður) skrifaði ég heljarinnar pistil um jafnrétti kynjanna og hvort það væri nú þess virði að eignast börn ef jafnréttið á heimilinu myndi minnka í kjölfarið. Auðvitað myndi aldrei vilja sleppa því að eignast börn, elska þessa grísi mína út af lífinu og oftast nær er mömmuhlutverkið bara skemmtilega krefjandi. Hins vegar... ca 1x í mánuði hugsa ég alltaf... *píp, píp* (öll blótyrði heimilisins), af hverju er ég ekki kall!;) Svo lítur maður á sofandi krakkana í rúminu (ekkert sem bræðir mann meira en sofandi börn, þá eru þau svo friðsæl og geta ekkert gert af sér;)) og hugsar með sér hvað það sé nú gaman að vera mamma:)

Litlu snillingarnir mínir

Börnin vilja ekki alltaf það sama og foreldrarnir og reyna óspart að koma sínum einu og réttu (að þeirra mati) skoðunum á framfæri. Í morgun vorum við að fara út úr húsi þegar Ásdís segir mér að hún vilji sko alls ekki að ég sæki þau í leikskólann (almennt sæki ég ekki þegar ég fer með þau, en átti að verða undantekning í dag) því Margrét ÆTTI að sækja þau. Ég vissi að Margrét var í fríi en hafði ekki hugmynd hvort hún myndi yfir höfuð nenna að ná í þau þ.a. ég segist getað talað við hana en kannski geti hún ekki sótt þau. Jú! Hún getur alveg sótt okkur! Eftir að ég reyni enn einu sinni að koma því að, að hún geti kannski ekki sótt án árangurs ákveð ég að ég geti alveg eins rökrætt við stein. Á leiðinni í leikskólann biður Birkir mig um að hringja í Margréti til að athuga hvort hún geti nú sótt þau. Þar sem það var nú frídagur hjá henni og klukkan rétt að slá í hálf 9 gat verið að hún væri sofandi þ.a. ég segi drengnum að ekki sé hægt að hringja í hana þess vegna. En mamma, kannski er hún vöknuð!! já en kannski er hún sofandi og þess vegna hringi ég ekki í hana núna, ég geti hringt seinna um daginn. En mamma, viltu hringja, KANNSKI er hún vöknuð!!! Annað skiptið sama morgun var ljóst að rökræður við stein myndu skila álíka miklum árangri þ.a. ég snéri umræðunni út í e-ð annað;)